Severek ve beğenerek  hiç kaçırmadan izlediğim leyla ile mecnun dizisinden küçük bir kesit varki bence bunu herkesin bilmesi gerekiyor.

İlk zamanlarda hep merak etmişimdir. İsmail abi’nin neden renkli giyindiğini. Hatta dizinin senaristi dahi 5 bölümden sonra farketmiş İsmail abi’nin renkli giyindiğini. Durum böyle olunca senaryoda küçük bir değişiklik yapılması gerekmiş ve sezon finalinde ismail abinin neden renkli giyindiğini yer verilmiş.

İsmail abi’nin annesi İsmail abiyi ve babasını renkli bir hayat için terk etmiş. İsmail abi’de sevdiklerim beni terk eder  korkusu ile sürekli renkli giyinmeye başlamış. Annesi İsmail’i ve babasını terk ettikten sonra İsmail abinin babası ölümcül hastalığa yakalanır. Sonra İsmail abi’yi bir aileye vermek

Bugüne kadar hiç bir bilgim olmayan Kemal Kelleciyi bugün tanımak nasip oldu. İnternette gezinirken tesadüfen röportajına denk geldiğim bir isim kendileri. Çok ilginç bir hayat hikayesi var ve inşallah bir gün tanışırım.  Bence  10 dk’nızı ayırıp bu adamı tanımalısınız. Adamın lakabının geldiği yerde gözlerim doldu. Ben sizi verdiği röportajla baş başa bırakıyorum.

   İranlı Arash Ashkar mimari çekimi çok beğendim ve

paylaşmak  istedim umarım fotografium ekibi buna  kızmaz…

Her cuma trt fm ankara’da talha abi diye birisi yayına başlıyor ve işini gerçekten iyi yapıyor. Dün gece dinleyenler için bir şiir okudu. Şiiri çok beğendim ve sizlerle paylaşmak istedim.

Sevi Şiiri

Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili

İsmi lazım değil Muhammed  için internetten 20 bölümünü indirdiğim Leyle ile Mecnun dizisini bu neymiş diyerek bir bölümünü izledim. Aman Allah’ım çok beğendim içinde kendimi bulduğum dizide komedi aşk ve güncel hayatı konu ediniyor. Rol bakımından her kesime yer verilmiş. Yaşlısı, zengini, fakiri, çirkini, bakkalı, mafyası derken daha çok ağırlıgı deli kesmi oluşturuyor. Size örnek bir

Oldum olası fotograflara karşı bir ilgim vardır. İlk dijital compaq makinamı kankam Hasan’la beraber 40 TL ye satın aldığım dün gibi aklımda. O zamanlar böyle doga fotografcılıgına pek meraklı oldugum söylenemez. Bir gün uykudan bir uyanıyorum her tarafım amatör doga fotografcısı. Noluyor kardeşim hedef benmiyim diye kendime sık sık sordugum olmuştur.

Peki nedir bu fotografcılıgın görünmeyen kısmı. Kendini elit sayan bazı kişiler, içinde fotograf çekme sevgisi olan insanları kırmaktan başka hiç bir işe yaramıyorlar. İnsanları fotograftan uzaklaştırmak istiyor gibi halleri var. Daha çok, kardeşim bu iş öyle alt kesimin yapacagı bir iş degil siz gidin sahilde kumdan kale yapın havası var.

Dünya değişiyor, ya içinde sende değişirsin ya da geri kafalı damgası yersin. Bildiğiniz gibi çevrem muhafazakar ve dini tarafı ağır basan insanlarla dolu. Bence devrim noktası televizyondu. Küçükken tanıdığım bazı insanlar vardı. Asla kimsenin ismini vermek istemem. Bu kişiler şeytan işi diyerek televizyonlu evlere gitmemeyi tercih ederlerdi. Ailem televizyona çok karşıdı bense hep evimde bir televizyonumuzun olmasını hayal ederdim. O zamanlar üç günde  bir komşulara misafirliğe giderdik ve gittiğimiz evlerde televizyon olması bana misafirliği daha cazip hale getiriyordu. Misafirlikte dahi babam reklamlarda başı açık bir bayan gördüğünde ev sahibine televizyonu kapatması söylerdi.